خانه درباره ما کادر آموزشی دبستان پسرانه 1 و 2

تفکر خلاق

در عصر جدید آفرینندگی یا خلاقیت به عنوان یکی از موضوعات بسیار مهم مورد مطالعه پژوهشگران قرار گرفته است. سیستم های آموزشی سراسر دنیا روز به روز برنامه های خود را با رویکردهای خلاقیت هماهنگ تر می سازند چرا که تراکم دانش و اطلاعات، تنگ تر شدن رقابت ها در مفاهیم قالبی علمی و رغبت بشر به فتح باب در موضوعاتی جدیدتر ضرورت توجه به امر خلاقیت را بیش از گذشته نمایان تر می سازد.

 

 

یکی از پرسش های اساسی در خصوص خلاقیت این است که آیا خلاقیت استعدادی ذاتی است یا قابل توسعه با آموزش و پرورش؟ بسیاری از افراد معتقدند خلاقیت، استعدادی است که برخی با آن متولد می شوند و بقیه فقط می توانند به این گروه، رشک ببرند. این نگرش منفی و کاملاً اشتباه است. خلاقیت، مهارتی است که می توان آموخت، گسترش داد و به کار گرفت( دبونو2، ۱۳۹۰).

خلاقیت زیباترین و شگفت انگیزترین خصیصه ی انسان است. غنا، پویایی و بقای هر فرهنگ و تمدنی به خلاقیت مردمان آن بستگی دارد و این واقعیت را تاریخ بارها به اثبات رسانده است.

اکنون در آغاز هزاره ی سوم به جرأت می توان گفت خلاقیت همان چیزی است که زندگی مدرن بشر متمدن را از زندگی ابتدایی انسان نخستین جدا می کند. اگر اکنون در شروع قرن بیست ویکم مشاهده می کنیم که در قسمتی از دنیا انسان هایی رؤیایی دست یابی به کرات دور دست و سکونت در فضا را به واقعیتی عینی بدل کرده اند ، برای لحظه ای بیندیشیم که در همین لحظه در گوشه های دیگری از دنیا ، انسان های دیگری نیز زندگی می کنند که شیوه ی زیستن آنها همانند بشر هزاران سال پیش است ، به راز خلاقیت ، این موهبت منحصر به فرد انسان ، پی خواهیم برد

خلاقيت قابليتي است كه در همگان وجود دارد اما نيازمند پرورش و تقويت مي‌باشد تا به سر حدشكوفايي برسد. فرد خلاق كسي است كه از ذهني جستجوگر و آفريننده برخوردار باشد. خلاقيت عبارت است از « توانايي ديدن چيزها به شيوه هاي جدي، شكستن مرزها و فراتر رفتن از چارچوب ها، فكر كردن به شيوه اي متفاوت، ابداع چيزهای جديد، استفاده از چيز هاي نا مربوط و تبديل آن به شكل هاي جديد.» می توان نتیجه گرفت که خلاقیت برآیند فرآیندهای ذهنی و شخصیتی فرد بوده و به تولیدات و آثاری منجر می شود که نو و بدیع بوده، خاصیتی متکامل داشته و با واقعیتها، منطبق بوده و در غایت به سود جامعه بشری هستند.